Boekverkopers huilen wel
woensdag 01 februari 2012 14:11
1 februari 2012
‘En het is een heel gevoelig kind,’ zegt de oma. Ze zoekt een mooi boek voor haar elfjarige kleindochter. Nou, dat is geen probleem. Een kind dat wat sensitiever is dan gemiddeld kan vaak extra genieten van een bijzonder verhaal. Ik reik dan ook al naar de klassieker De gebroeders Leeuwenhart; het schitterende boek van Astrid Lindgren waarin kleine Kruimel Leeuwenhart zijn angst voor de dood overwint. ‘Oh nee, zegt de oma verontwaardigd, ‘dáár kan mijn kleindochter niet tegen. Daar moet ze van huilen.’ Ze kijkt me aan of ik een kinderbeul ben. Uiteindelijk vertrekt ze met Hoe overleef ik de brugklas, een boek waar je je geen buil aan valt, maar waarvan het net zo min duidelijk is waarom ze dit wel geschikt acht voor zo’n heel gevoelig kind.
Bovendien: wat is er nou mis met huilen om een boek? Vraag aan een volwassene welk boek hij of zij als kind het mooist vond en negen van de tien keer noemen ze een titel waarbij ze moesten huilen. De gebroeders Leeuwenhart. Schoolidyllen. Het wereldje van Beer Ligthart. Kruimeltje. Alleen op de wereld. En Achtste-groepers huilen niet.
In 1991 was schrijver Jacques Vriens nog meester op een basisschool. Dat jaar stierf Anke uit zijn groep aan leukemie. Het heeft een aantal jaar geduurd voor Jacques Vriens eindelijk het boek kon schijven dat hij zelf ‘een bescheiden monumentje voor Anke’ noemde. Het werd Achtste-groepers huilen niet.
Het boek gaat over Akkie, een pittig meisje uit groep acht dat ernstig ziek wordt. Ze heeft leukemie, al vindt ze zelf dat ‘stommemie’ een betere naam was geweest. De meeste kinderen met leukemie worden weer helemaal beter en ook Akkie gaat ervan uit dat ze gewoon de citotoets kan doen en mee kan spelen in het schoolvoetbaltoernooi. Met het afscheidsfeest van groep acht is ze weer helemaal beter! Maar het loopt anders. Akkie wordt tijdens het laatste schooljaar steeds zieker. Dan krijgt groep acht een naar bericht: Akkie is gestorven. De groep is verdrietig, maar het is fijn dat ze het verdriet met elkaar kunnen delen.
Een goed boek zet je aan het denken. Een goed boek verandert je wereld, een klein beetje of een heleboel. Een goed boek blijft je bij. Zal de kleindochter van die mevrouw zich over pakweg tien jaar nog herinneren wat Rosa uit Hoe overleef ik de brugklas zoal meemaakte? Of denkt ze terug aan Akkie, die steeds verder vloog, verder en verder, hoger en hoger? Zonder twijfel herinnert ze zich dan ook dat Juf Ina afscheid van Akkie kwam nemen, samen met Laurens, Elise en Brammetje. En met Brammetje denkt ze: “Dag Akkie, ik vond je een hartstikke gave meid!”
Lidewij
De film van Achtste-groepers huilen niet draait vanaf 15 februari 2012 in de bioscoop.
Achtste-groepers huilen niet (filmversie)
Jacques Vriens
Unieboek, € 10,00
Bestellen