Basisschool tot groep 5/6

De tuin van Krik

3sterillustraties: Mies van Hout
Lemniscaat, oktober 2010

Krik de eekhoorn, Melle de merel en Domper de pad wonen in de tuin van de keizer. Op de voordeur van het huis bij de tuin staat namelijk: ‘M. Keizer’. Wat die M is, dat weten ze niet. En trouwens: de tuin is gewoon van hen, want zij wonen er, en de keizer met zijn vrouw en twee kinderen wonen niet in de tuin, maar in het huis.
De tuin is toch de beste plaats om te wonen, vindt Krik, want je kunt er spelen met dennenappels, graven naar verstopte nootjes, Krik-liedjes zingen én zijn twee beste vrienden wonen er ook. De drie vrienden helpen elkaar als het mistig is en ze elkaar niet kunnen zien, maar wel horen. Ze helpen de kinderen van de keizer, als het meisje haar ring is verloren in het gras, of als hun boek in de tuin laten liggen als het gaat regenen. Domper en Krik zorgen voor Melle als hij verkouden is en zijn stem kwijtraakt. Tenslotte haalt Domper de bordjes bij zijn huis weg, waarop staat ‘voor 12 uur niet storen’ en ‘na 12 uur niet storen’. De drie dieren zijn vrienden. En vrienden storen elkaar nooit.

De tuin van Krik is het derde boek over de vrolijke eekhoorn en zijn vriendjes. Twaalf nieuwe verhaaltjes vol verbazing over die rare mensen in het huis en vol kleine avonturen in de tuin. De dieren hebben ieder hun eigen karakter: Krik is speels, nieuwsgierig, vrolijk en hij buitelt door het verhaal heen. Melle is nog altijd de ijdele merel die het liefst de hele dag naar zijn eigen stem luistert en Domper is somber, mopperig, maar heeft een klein hartje. Uiteindelijk is het ook Domper die zelf de onaardige bordjes bij zijn voordeur weghaalt en toegeeft wat voor Krik vanzelfsprekend is: ze zijn vrienden geworden, en dat komt door Krik.

Krik verdient het om nog veel meer vriendjes te krijgen. Dit boek sluit naadloos aan bij de vorige twee delen: fijne (voorlees)verhaaltjes, positief, grappig en toch niet braaf. De losjes getekende illustraties van Mies van Hout verrijken de tekst: pluizige Krik is springerig en blij, die arme verkouden Melle zit wel heel zielig ingedoken op zijn tak en aan Domper zie je heus wel dat hij helemaal niet zo’n mopperaar is als hij je wil doen geloven.
De tuin van Krik is opnieuw een heerlijk boek. Geschikt om voor te lezen vanaf vijf jaar, zelf lezen kan vanaf acht.

Dit boek staat ook in de bundel Ik ben Krik, Krik ben ik