Voortgezet onderwijs

Veertien

3stervertaling: Esther Ottens
Querido, april 2018

De zomervakantie is voorbij, het nieuwe schooljaar begint vandaag. Bé heeft haar vriendinnen wekenlang niet gezien. Voor de vakantie kreeg ze de ziekte van Pfeiffer en kon daarom niet mee op reis naar Polen. Haar vriendinnen hebben samen een hoop beleefd, terwijl Bé ziek thuis was.
Deze eerste schooldag verloopt wat moeizaam. Haar vier vriendinnen klitten samen en Bé staat er een beetje buiten. Daarbij voelt ze zich nog steeds niet zo lekker. Pas na schooltijd blijkt dat Bé geen gewone zomer heeft gehad: er is juist een heleboel gebeurd. Allemaal dingen waar haar vakantievierende vriendinnen geen weet van hebben en allemaal dingen die voor Bé’s leven een hoop betekenen. Een vakantie met je vriendinnen mislopen is maar een kleinigheidje, vergeleken met wat Bé de afgelopen weken heeft meegemaakt.

Bé is een gewone veertienjarige, al lijkt ze wat ouder dan haar vriendinnen. Veertien beschrijft één dag uit haar leven, een heel gewone schooldag, deze eerste dag van het nieuwe schooljaar. Het boek begint met wat Bé droomt, vlak voor haar moeder haar komt wekken, en eindigt met het moment dat ze gaat slapen. Eén dag in 98 bladzijden. Een dag waarop er weinig spectaculairs gebeurt, maar waarbij de lezer zit te wachten tot er wél iets gebeurt. Maar al het spektakel gebeurde in de weken ervoor en slechts tussen de regels door lees je wat het was.

Op zich is Veertien een knap stukje werk, maar het boek is traag en wat lastig te lezen. Dat komt vooral omdat het verhaal in de tweede persoon geschreven is. Dat is zo’n dertig bladzijden vol te houden, daarna gaat al dat ‘je’ irriteren. Daarbij kabbelen de uren op school een beetje door. De lesuren en pauzes zijn saai en daar krijg je geen spetterende boeken van. Pas als Bé na school haar vader op gaat zoeken, voel je een beetje drama. Haar ouders blijken recent gescheiden te zijn, om een reden die voor Bé en haar moeder behoorlijk moeilijk verteerbaar is. Het boek eindigt met een voor Bé nogal positief geheim.
Al met al is Veertien een boek dat niet erg toegankelijk oogt en leest. De zinnen zijn staccato, waardoor het een heel eigen sfeer krijgt; een sfeer waarvan je moet houden. Veertien is geschikt voor lezers (in de praktijk vooral meiden) vanaf dertien jaar.