Voortgezet onderwijs

Twee seconden - één auto, twee levens

3sterHolland, oktober 2018

Thomas is achttien en heeft net zijn rijbewijs. En nu het zo regent, mag hij met de auto van zijn moeder naar het schoolfeest – mits hij heel voorzichtig rijdt. Maar als hij tijdens zijn ritje een telefoontje krijgt van Alicia – het meisje op wie hij smoorverliefd is – neemt hij toch op. En dan gaat het fout en raakt hij met de auto iets; een poes, een hond, een vuilnisbak? Thomas rijdt door. De auto heeft een deuk, hij besluit tegen zijn moeder te zeggen dat hij een muurtje geraakt heeft.
De volgende dag hoort hij dat er in de Homeruslaan een meisje van zijn school is aangereden. Ze leeft nog, maar ligt in coma. De dader is doorgereden.
Thomas durft aan niemand te vertellen wat er gebeurd is, niet aan zijn moeder, niet aan Alicia en niet aan zijn beste vriend Kasper. Iedereen op school heeft het over Dana en over die laffe automobilist. Is het Thomas’ schuld dat Dana in coma ligt? Of was het toch iemand anders die haar aanreed?

Zo snel kan je leven dus een hel worden. Thomas twijfelt of hij de schuldige is, liegt tegen zijn moeder over de deuk, liegt tegen de politie, liegt tegen Alicia en zit voor hij het weet verstrikt in een web van leugens. Zijn eenzaamheid is goed invoelbaar.
Wat lastiger is het om te geloven dat Thomas eerst denkt dat hij een kat, hond of vuilnisbak heeft aangereden. Dat is toch een heel verschil met een mens. En als hij ontdekt hoe moeilijk het is om met zo’n gigantisch geheim te leven, dan zou je toch zeggen dat hij eerder iemand in vertrouwen neemt, of zichzelf aangeeft. Ook al twijfelt hij of hij de dader is.
Het verhaal blijft vrij lang in hetzelfde stadium hangen; is Thomas nou wel of niet de dader? Daardoor gaat de vaart eruit. Zeker omdat Thomas ook nog eens voor het eerst echt verliefd is, schommelen zijn emoties zo op en neer dat het verhaal tegelijk traag en rommelig wordt. Pas als er nog een potentiële dader opduikt, wordt het echt interessant en komt Thomas in een groot loyaliteitsconflict terecht. Al verdient dat conflict dan weer wat meer uitwerking.

Toch is Twee seconden een prettig leesbaar boek, zeker voor wat oudere, minder gretige lezers. Een hoofdpersoon die al achttien is, een heftige gebeurtenis, een verliefdheid en het verhaal wordt gewoon van a tot z verteld, zonder flashbacks. Al is het vreemd dat de laatste hoofdstukken ineens in de eerste persoon zijn geschreven.
Twee seconden is geschikt voor een grote groep lezers vanaf veertien jaar.