Voortgezet onderwijs

Het geheime dagboek van Adrian Mole, 13 3/4 jaar

3stervertaling: Sylvia Witteman
Condor, juni 2020 (oorspronkelijk verschenen in 1982)

Het leven valt niet mee voor een dertienjarige intellectueel. En Adrian Mole kan het weten, want hij is zo’n intellectueel, eentje met een puist op zijn kin (zijn moeders schuld; ze heeft geen idee van vitaminen), met een beste vriend Nigel (uiteraard zonder puisten maar mét een racefiets), met een alcoholistische vader die de hond dronken voert en met een moeder die vindt dat hij (Adrian dus) zich niet aan moet stellen. Bovendien komt de buurman wel opvallend vaak op bezoek en zegt hij ‘Paulie’ tegen Adrians moeder, terwijl ze natuurlijk ‘Pauline’ heet, valt de bloedmooie, nieuwe klasgenote Pandora als een blok voor Nigel en heeft de hond het plastic kerstboompje van de kersttaart opgegeten. En dat is wat er alleen nog maar in januari in het leven van Adrian Mole gebeurt.

Wie Het geheime dagboek van Adrian Mole leest, kan niets anders doen dan constateren dat zijn of haar eigen leven nog wel meevalt, qua rampen. En eerlijk is eerlijk: het leven van Adrian is op zich ook nog niet zo verschrikkelijk, maar Adrian is om te beginnen een hypochonder en ten tweede is hij tamelijk onuitstaanbaar, waardoor hij ook weer verschrikkelijk grappig wordt.
Het dagboek is in de jaren ’80 al eens verschenen, maar het is nu opnieuw vertaald en uitgegeven. Het speelt nadrukkelijk zo’n veertig jaar geleden, in de tijd dat Margareth Thatcher aan het Britse roer stond en waarin er naar cassettebandjes geluisterd werd en niemand een mobiel had. Geen nood, achterin het boek staat een verklarende woordenlijst, voor als je niet weet wie Adam Ant is of wat ‘de tijd bellen’ is.
Het boek is nogal Brits, met bijvoorbeeld schooluniformen waaronder je zwarte sokken moet dragen (en in geen geval rode). Indertijd is Adrian Mole zelfs verfilmd, met de onvergetelijke scène waarin Adrian probeert lijm te snuiven en daarbij per ongeluk zijn modelvliegtuigje aan zijn neus vastplakt. Zo’n jongen is Adrian namelijk ook.

Kortom: ondanks dat het verhaal hier en daar een klein tikje gedateerd aandoet, is Het geheime dagboek van Adrian Mole tijdloos; een hilarisch boek voor liefhebbers van Britse, droge humor. Wie Het leven van een loser ontgroeid is, moet Adrian Mole maar eens lezen!
Een verrukkelijk dagboek voor iedereen van dertien jaar en (veel!) ouder.