Voortgezet onderwijs

Deadline

3stervertaling: Aleid van Eekelen–Benders
Lemniscaat, september 2009

In deze recensie staat informatie over de afloop van het verhaal

Jem heeft een vreemde voorspellende gave: ze ziet cijfercodes bij mensen. Die nummers zijn de sterfdata van de persoon in kwestie. Vrienden heeft ze niet, dankzij haar gave voelt ze zich teveel een buitenbeentje. Dan ontmoet ze Spider, net zo’n einzelgänger als zij. Volgens zijn nummer heeft hij niet lang meer te leven. Hoewel Jem het niet wil, worden ze toch vrienden. Als ze op een dag naar Londen gaan, ziet Jem ineens bij alle mensen in de rij voor het reuzenrad dezelfde nummers: allemaal de datum van vandaag! Een paar minuten later vindt er een terroristische aanslag plaats op The London Eye. Omdat mensen hen weg zagen rennen, worden Spider en Jem verdacht. Spiders dealt soms, dus hij wil ervandoor. Ze vluchten in een gestolen auto en daarna te voet. Spider wordt opgepakt, Jem is nog vrij. De dag waarop Spider dood gaat, komt griezelig dichtbij. Jem verschuilt zich in de abdijkerk van Bath en eist er dat ze Spider mag zien. Als hij komt, beseft ze dat ze hem moet vertellen dat hij die dag sterft, maar dat kan ze niet. Ze klimt op het dak van de kerk om eraf te springen, maar Spider komt haar achterna. Uiteindelijk valt niet zij, maar hij naar beneden.

Het verhaal start in een morsige buitenwijk van Londen, en verplaatst zich daarna via het Engelse platteland naar Bath. De sfeer in het boek is gelukkig erg Brits gebleven; het zou heel raar zijn als het naar een Nederlandse situatie vertaald was.
De gave van Jem is heel vreemd, maar toch is het geloofwaardig. Als klein kind dacht ze gewoon dat iedereen cijfers zag, maar pas toen haar moeder overleed op de dag van haar code, begreep ze dat er iets aan de hand was. De epiloog van het boek maakt het verhaal mooi rond: vijf jaar na Spiders dood, is Jem moeder van hun zoontje Adam. Tijdens haar zwangerschap is haar gave verdwenen. Adam maakt op school een tekening van zijn mama en als de juf vraagt wat hij erop geschreven heeft, antwoordt hij: ‘Dat is mama’s naam niet, maar haar nummer. Haar eigen nummer.’

Deadline is een beklemmend boek geworden, spannend en bij vlagen thriller-achtig. Jems eenzaamheid, wanhoop en grillige buien zijn goed in te voelen, bij de epiloog hield ik het niet droog. Jem vertelt haar verhaal in de eerste persoon enkelvoud. Deadline is een boek dat nog een hele poos is je hoofd blijkt nadenderen. Het is geschikt voor lezers vanaf dertien jaar.

Bestellen