Voortgezet onderwijs

Korte lontjes

3sterQuerido, april 2011

Sabine heeft ADHD. Het is voor haar moeilijk om zich ergens op te concentreren, ze maakt haar opleidingen niet af, ze heeft telkens een ander vriendje en om de paar weken een nieuwe ‘beste vriendin’. Als iets haar interesseert, gaat ze er wel helemaal voor: ze schermt op topniveau en wil proberen de Olympische Spelen van 2012 in Londen te halen.
De thuissituatie van Sabine is ook niet zo stabiel. Haar vader is in 1994 als militair uitgezonden naar Bosnië. Hij heeft er vreselijke dingen meegemaakt en kan en wil daar niet over praten. Sabine kent haar vader alleen zoals hij nu is: opvliegend. Hij kan om de minste aanleiding ineens woedend worden.
Door blessures en te veel geroddel besluit Sabine te stoppen met schermen. In dezelfde tijd komt ze in contact met Anjerkinderen: kinderen van militairen die met een posttraumatische stress stoornis terugkwamen van een vredesmissie.  Sabine vindt het prima om een dag te praten met anderen die hetzelfde meemaken als zij. Haar vader wordt opgenomen om van zijn PTSS af te komen en Sabine zelf is ervan overtuigd dat zij het zelf ook wel zal redden.

Het negende Slashboek intussen, dit maal gebaseerd op het leven van Nicole Jongman én op dat van haar vader Peter. Sabines verhaal wordt namelijk afgewisseld met de ervaringen van haar vader in Bosnië. Deze hoofdstukken zijn wél echt gebeurd en ze zijn dan ook erg indrukwekkend.
Dit boek bevat fragmenten uit het leven van Sabine, zo van haar veertiende tot haar achttiende. Ze neemt het leven zoals het komt, ondanks de ‘korte lontjes’ van haarzelf en van haar vader. Ze is verschrikkelijk wispelturig, maar gezien de omstandigheden heeft ze het dan ook niet makkelijk.
Het boek is wel wat ‘vol’: de ADHD van Sabine, een vader met PTSS, schermen op topniveau, een aanranding in haar jeugd… wanneer het louter fictie was, zou je bijna afhaken.

Sabine vertelt haar verhaal in de eerste persoon enkelvoud. Nu en dan is er een hoofdstuk ‘Bosnië’ geschreven vanuit haar vaders perspectief, in de derde persoon. Ondanks de indruk die de flaptekst wekt, gaat het boek amper over de Anjerkinderen. Korte lontjes is opnieuw een mooi geschreven boek uit de Slashreeks, geschikt voor lezers van dertien jaar en ouder.