Blog

Een soeplepel vol levertraan

ik lees alHet is een gewone dinsdagmiddag. Er stapt een mevrouw binnen, met een jongetje aan de hand. Het jochie rukt zich los en zit een seconde later op zijn knieën in Woeste Willem te bladeren. De oma komt al even doelbewust naar me toe. ‘Mijn kleinzoon wordt binnenkort vier,’ zegt ze. ‘Nu zoek ik wat leuke boekjes om met hem te gaan lezen.’
Ik stap naar de prentenboekenkast, maar dat is niet de bedoeling. ‘Nee, boekjes om te oefenen met lezen en schrijven,’ verduidelijkt de mevrouw. ‘Hij mag nu voor het eerst naar school.’

Ze bestaan inderdaad: dergelijke boeken voor kleuters. Samenleesboekjes, met heel korte tekstjes en met woorden die in stukjes zijn gehakt, zodat een kind dat al wat letters kent, kan spellen: ‘k-i-p’ of ‘d-o-o-s’. Boeken met plaatjes waar woorden bij staan: pet, das, sok, jas. En natuurlijk zijn er jonge kinderen die popelen om groot te zijn, om helemaal zelf een boek te kunnen lezen. De verrukking te ontdekken dat letters een woord worden, woorden een zin vormen, en dat die zinnen dan zomaar een verhaaltje zijn! Het magische moment dat je ieder kind gunt.

Het jongetje voor wie oma dit genoegen heeft bedacht, taalt er nog niet naar. Hij bestudeert met grote aandacht een tekening waarop zeerover Willem op een vlot dobbert en een draak hem onder zijn tenen kietelt. ‘Hij is misschien nog wat jong,’ probeer ik voorzichtig, maar oma is vastbesloten. Haar kleinzoon gaat naar school, dus er moet geoefend worden met lezen. En kleuterboekjes zijn te kinderachtig, want het jongetje is o – zo pienter. Ze kiest boeken uit die zelfs een zesjarige aardig boven de pet gaan en laat ze aan haar kleinzoon zien. ‘Kijk eens. Hiermee kan oma fijn met jou oefenen.’
Het jochie werpt één blik op de boekjes en zegt gedecideerd: ‘Oma. Dat vind ik stóm!’

het boek van kipNog geen vier jaar en al moeten lezen. Als een kind zelf graag wil, is daar geen bezwaar tegen, al zijn er stromingen in het onderwijs die daar anders over denken. Maar een kleuter die zulke boeken terecht nog ‘stom’ vindt, moet je vooral niet gaan pushen. Dan wordt lezen ‘moeten’ en krijgt een kind een hekel aan boeken. En dat is zo jammer. Niks magie en verrukking, maar een soeplepel vol levertraan. Lezen? Stóm!

Lieve oma, fijn dat u zo ambitieus bent. Maar als u uw kleinzoon een echt cadeau wil geven, zoek dat samen met hem een mooi voorleesboek uit. Kruip op de bank en lees voor, bekijk de tekeningen, praat samen over wat u leest en ziet. Uw kleinzoon leert hoe heerlijk boeken zijn en zal over twee jaar popelen om zelf te gaan lezen. Het komt goed met hem. Heus.

Lidewij

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen