026-4451277

3sterLemniscaat, april 2013

Linda heeft er nooit echt over nagedacht wie ze is. Gewoon: Linda, dat meisje dat spontaan is en lekker stoer en dat graag sport. Maar als ze wat al te enthousiast is tijdens de gymles en de juf op gegeven moment tegen haar roept: ‘Wie denk je wel dat je bent?’, begint ze te piekeren. Wie is ze nou precies?
Overal gedraagt Linda zich anders. Als ze met Fenna moet nablijven, gedraagt ze zich net zo onverschillig en stoer als zij. Als drie schoolvriendinnen na school zitten te giechelen en met Kas en Joeri willen skypen, stelt zij voor om gewoon naar Joeri toe te gaan. Veel makkelijker. Van dat gegiechel begrijpt ze niks. En als ze bij chique Alexia thuis komt, gedraagt ze zich beschaafd, keurig en welopgevoed, terwijl ze thuis wordt uitgelachen als ze klaagt omdat haar broer smakt en slurpt bij het eten.
Linda wil gewoon zichzelf zijn. Maar hoe doe je dat, als je geen idee hebt wie je bent? Alleen je naam veranderen van Linda in Lynn is lang niet voldoende.

Twaalf jaar is een rampzalige leeftijd. Heel mooi schetst Anke Kranendonk een portret van een meisje dat op de rand van de puberteit zit. Verschillende klasgenootjes zijn wat verder dan zij; die gedragen zich als dames, ‘vakbissen!’ verwijt Linda hen, al weet ze niet precies wat zat zijn. Linda is jonger, speelser, vindt het leuk om met haar vriend Joeri te stoeien en begrijpt werkelijk niet waarom Anneloes haar daarna ‘achterbaks’ en ‘een slet’ noemt. Hoezo? Joeri is toch gewoon haar vriend?
Het onderlinge gekonkel en kliekjesgedoe van meiden in groep 8 kruipt tussen de regels door. Linda stapelt fout op fout en voelt wel, maar begrijpt niet dat ze iets verkeerd doet. Ze blijft maar aan het schipperen, tot ze ontdekt dat ze zich niet moet gedragen zoals ze denkt dat anderen willen dat ze zich gedraagt, maar dat ze gewoon moet doen waar ze zich goed bij voelt. ‘Ik weet nu wie ik ben,’ zegt ze tegen haar moeder, ‘als ik niet denk, ben ik.’ Het komt wel goed met Lynn. Al moet ze die hele lange rotte puberteit nog door.

Linda / Lynn vertelt haar verhaal in de eerste persoon enkelvoud, zodat de lezer haar heel dicht op de huid zit en ontzettend goed met haar mee kan voelen. Lynn! Is een heerlijk herkenbaar boek, waar veel onzekere meiden vanaf een jaar of elf een hoop steun aan kunnen hebben.

Bestellen

Top