026-4451277

3sterQuerido, oktober 2013

Winteroever ligt een heel eind van de bewoonde wereld verwijderd. Behalve in de winter, als het ijs op het meer dik genoeg is. Dan is het hemelsbreed naar de dichtstbijzijnde stad maar 6,7 kilometer. De dag waarop de vrachtwagens met voorraden over het ijs aan komen rijden, is de grote feestdag in Winteroever. Dan staat het hele dorp op zijn kop, is de school gesloten en is er ’s avonds vuurwerk en een dansfeest.
Maar Matti heeft andere plannen voor de feestdag. Hij heeft lang geëxperimenteerd en weet nu precies hoe hij de tropische kempvis Sirius het beste kan redden. Sirius is de lievelingsvis van zijn vader, maar Matti’s neef Jarno wil hem laten meedoen aan een vissengevecht. Matti is bang dat Sirius dat niet overleeft. Daarom besluit hij hem naar het aquarium in de stad te brengen. Dwars over het ijs moet het in twee uur te doen zijn, want langer kan hij bij min-vijfentwintig graden de vis niet warm houden.
Matti gaat op weg. Op het ijs ontmoet hij Drika. Ook zij is onderweg met een missie, maar zij gaat van de stad naar Winteroever. Ze hebben elkaar nodig om ieder hun doel te bereiken.

Een zwaar depressieve vader. Een moeder die het allemaal ook niet meer weet, maar wanhopig probeert plezier te gaan maken op een feestdag als deze. Een oudere, lompe neef die zomaar besluit vissengevechten te organiseren met de tropische kempvissen van zijn oom. En een twaalfjarig tenger jongetje dat daar allemaal tegenop moet boksen. Hij mist zijn vader, is jaloers op zijn neef en gaat met de moed der wanhoop op pad om die ene, prachtige lievelingsvis te redden. In een warmwaterkruik.
De kempvissen zijn een metafoor voor het hele verhaal, maar dat merk je pas als je Vissen smelten niet uit hebt. Poolvissen maken een soort antivries aan als ze in het ijs terecht komen en blijven daardoor in leven. Maar die tropische vis gaat dood als het water kouder is dan vijftien graden. Is Matti’s vader een poolvis of een tropische vis?

Qua sfeer doet Vissen smelten niet denken aan Blote handen (Bart Moeyaert, Querido, 1995). Vriendschap en een onmogelijke strijd, verpakt in prachtige taal en in een broeierig verhaal waarbij je weet dat aan het einde iets onherroepelijks gaat gebeuren. Vissen smelten niet is geen makkelijk boek. Het is een verhaal met vele lagen, om vaker dan eens te lezen, geschikt voor fijnproevers vanaf tien jaar.

Top