026-4451277

3sterillustraties: Annemarie van Haeringen
Leopold, augustus 2011
Vlag & Wimpel 2013

De papa van Polle is er niet meer. Tenminste, dat kwam mama midden in de nacht aan Polle vertellen. Maar mama vergist zich, want papa is er nog wel. Hij ligt beneden in de kamer, in een geleend ziekenhuisbed. Heel stil.
Papa had aan Polle uitgelegd wat er aan de hand was. Er waren soldaatjes in zijn lijf die alles kapotmaakten. De dokter gaf medicijnen die moesten vechten tegen die gemene soldaatjes. Net als bij Stratego. Maar dit gevecht duurde erg lang. De soldaatjes wonnen. En papa verloor.
Polle zit nu naast papa’s bed. Hij praat tegen papa. Over de kermis, over hoe het was toen ze gingen schaatsen. Over voetbal en dat het niet leuk was als papa zo hard langs de lijn stond te schreeuwen. En hij vertelt over hoe het nu is. Dat het stil is in huis, dat mama soms huilt en dat zijn broer Dajo alleen op zijn kamer zit. En dat de tantes op bezoek zijn en er veel bloemen zijn en dat hij niet naar school hoeft.
Wat er ook gebeurt: papa blijft Polle’s papa. En Polle weet zeker dat hij hem hoort.

Polle begrijpt wat er met papa aan de hand is, maar wil er nog even niet aan. Op zijn eigen manier verwerkt hij het verlies van zijn vader. De vergelijking met het stratego-spel is mooi gevonden; ook de illustraties van Annemarie van Haeringen zijn aan het spel aangepast. De soldaatjes zijn rood en blauw en als de slechte soldaatjes winnen, blijven de kleuren blauw, met kleine rode details. Alleen het laatste hoofdstuk heeft andere kleuren: een blauwe papa zwaait vanaf een blauwe wolk naar beneden, maar de lucht is roze. Het biedt een troostvol einde aan dit verdrietige verhaal.

Papa, hoor je me? is een mooi, integer miniatuurtje voor kinderen die rouwen. Voorlezen is mogelijk vanaf zes jaar, wat grotere kinderen kunnen ermee wegkruipen en het zelf bekijken. Een boekje om te koesteren, voor iedereen die verdriet heeft na het overlijden van een papa of mama.

Top