026-4451277

3sterHolland, maart 2015

Bowie wordt gepest. Door Rem en door die paar meelopers die altijd om Rem heen hangen. Een homo noemen ze hem. Is het zo? Valt hij op jongens? Hij is toch bevriend met Fleur, het leukste meisje uit de klas? Is hij niet toch een beetje verliefd op haar? Intussen heeft Bowie werkelijk geen leven op school. En dan moeten ze binnenkort ook nog op meerdaagse excursie naar Amsterdam. Hij moet met dezelfde jongens die hem pesten op een zaal slapen. Wat hangt hem boven het hoofd?
Dan ontmoet Bowie Biko, een jongen die in Amsterdam woont en hem uitnodigt eens langs te komen. Bij Biko voelt Bowie voor het eerst de vlam echt in de pan slaan. Als zijn ouders vlak daarna ontdekken dat hun zoon mogelijk homo is, kan vooral zijn vader dat maar heel moeilijk  accepteren. Hij wil dat Bowie zijn gevoelens voor de buitenwereld verborgen houdt.
Intussen is Fleur zo woedend op Rem over alles wat hij Bowie aandoet, dat ze een plan bedenkt om hem te straffen. Een heel radicaal plan. En ze moet het in Amsterdam uitvoeren.

Bowie is er voor zichzelf nog niet uit of hij homo is of niet, maar voor de buitenwereld is het een uitgesproken zaak: Bowie is een mietje. En zoals de jongen beschreven wordt, trekt de lezer al snel dezelfde conclusie: veel clichés over homo’s zijn op Bowie van toepassing. Daarbij zou je een jongen als Bowie zo als beste vriendin willen: een zachtaardige knul, lief, gevoelig, schrijft gedichten. Jammer dat hij niet meer voor zichzelf opkomt.
Tot ruim over de helft keutelt het verhaal verder over homo zijn en pesten. De belangrijke reden waarom je doorleest, is de proloog. Die roept een hoop raadsels op: een jongen gaat naar een meisje op een adres ergens in Amsterdam, hij wordt met handboeien aan een bed vastgeketend en krijgt een prik in zijn arm. Wie is die jongen? Bowie? Rem? Iemand anders? Dat wil je weten en daarom neem je alle herhalingen over Bowie’s ellendige schoolleven op de koop toe.

Alles komt goed, en inderdaad: Biko valt ook op Bowie en zelfs Bowies vader draait bij.
Lijfstraf is een tamelijk toegankelijk geschreven boek, maar het is nogal eendimensionaal. Misschien dat jongens of meiden die tobben over hun (mogelijke) geaardheid er iets in herkennen, al is de ontknoping een beetje wild-west.
Lijfstraf is geschikt voor lezers vanaf dertien jaar.


Top