026-4451277

3sterPloegsma, augustus 2017

Wanneer Vince Mare ziet staan, slaat meteen de vlam in de pan. Hij kan alleen nog maar denken aan dat mooie meisje met die lange zwarte haren. Als hij voor het eerst met haar zoent, kan hij zijn geluk niet op. Hij zou het liefst de hele dag bij Mare zijn, maar dat kan niet. Vince moet hard zijn best doen om over te gaan van 4 naar 5 VWO en daarnaast heeft hij ook thuis zijn handen vol. Zijn moeder heeft de Ziekte van Huntington. Vince doet voor een groot deel het huishouden en zorgt voor zijn moeder.
Mare wordt thuis in de watten gelegd. School interesseert haar weinig, met de toekomst is ze niet bezig. Ze rookt, ze blowt, ze wil nú plezier hebben. Hoewel ze Vince bewondert om wat hij allemaal doet, wil ze toch meer aandacht van hem. Op zijn beurt baalt Vince ervan dat Mare zo weinig geïnteresseerd is in haar toekomst en dat ze zo ongezond leeft.
Kunnen twee tegenpolen wel verkering hebben met elkaar?

Voor een jongen van 16 heeft Vince heel wat verantwoordelijkheid op zijn schouders liggen. Wat moet het moeilijk zijn als je moeder langzaamaan van karakter verandert, steeds onzelfstandiger wordt en jou totaal opeist. Vince lijkt de puberteit te hebben overgeslagen; hij gedraagt zich als een volwassene. Antagonist Mare is precies het tegenovergestelde.
Het boek is opgedeeld in drie delen (plus een proloog en een epiloog); twee delen vanuit het perspectief van Vince en een vanuit Mare. Een goede keus, want zo kan de lezer ook in het hoofd van Mare kijken. Het meisje mag dan wel mooi en vrolijk zijn, maar ze irriteert nogal met haar ik-ben-jong-dus-ik-maak-lol-mentaliteit. Ze heeft een punt als ze vindt dat Vince meer voor zichzelf moet opkomen, maar ze is zo oppervlakkig en egocentrisch, dat de lezer weinig begrip voor haar standpunt kan opbrengen. Mare eist uit eigenbelang en niet omdat ze zich zorgen maakt over haar vriendje. Terwijl die zorgen heel terecht zouden zijn. Vince is daarentegen iets te veel de nobele held.

Toch is Mission impossible een geslaagd en toegankelijk geschreven boek over een jonge mantelzorger. Het zal in eerste instantie veel gelezen worden vanwege de romantische verhaallijn, maar het kan herkenbaar zijn en steun bieden aan jongeren die ook de zorg voor een zieke ouder hebben. Geschikt voor dertien jaar en ouder.

Top